Eerder in Desperate Housewives
Ze heeft de kinderen en de hond meegenomen en is er vandoor. - Waarom?
Ze is je naar Atlantic City gevolgd. Ze weet van je andere vrouw.
Het ging van kwaad... - Hou je handen in de lucht.
...naar erger. - Jezus, ze is goed.
De inseminatie is blijkbaar gelukt.
En zelfs het goeie nieuws... - Zij gaat nu voor.
Ze is de moeder van m'n kind. - ...was niet zonder gevaar.
Weet je al of je bij mij komt wonen? - Ik denk dat ik ga passen.
Ik ben sterker dan de mensen denken.
Maar eens je de waarheid aanvaardt, ontdek je soms dat je in staat bent...
Laten we wegwezen. - om...
Ik zou graag opgenomen worden voor psychiatrische observatie.
Ik sta op het punt om in te storten.
...zowat alles te doen.
Het gebeurt in elke buurt...
Mensen komen er wonen, en vertrekken weer.
Hoewel er maar weinigen zijn die om 2 uur 's nachts vertrekken.
Maar 't was niet de eerste keer dat Betty Applewhite in het midden van de nacht vluchtte.
Het was al eerder gebeurd in Chicago.
Dezelfde nacht dat één van haar zonen het probeerde uit te maken met z'n vriendin.
Een meisje dat Melanie Foster heette.
Dat meen je niet. Je kan het niet uitmaken. Ik word niet gedumpt.
Als er iemand gedumpt wordt, ben jij het. - Het maakt mij niet uit hoe je het noemt, oké?
Ik heb er gewoon genoeg van. - Oké, Matthew
Misschien ben ik soms een bitch, maar ik heb ook m'n goeie kanten.
En je weet wat ik bedoel.
Melanie, m'n moeder zit hiernaast. Ben je gek?
We kunnen hier dus niet normaal praten.
Waarom kom je niet om 9 uur naar de houtzagerij?
Melanie, het is gedaan.
Des te meer reden voor jou om op te dagen. Niemand kan beter afscheid nemen dan ik.
Dat werd tijd.
Caleb, wat doe jij hier? Waar is Matthew?
Ik was sneller, ik ken een kortere weg.
Weet Matthew dat je hier bent? - Nee.
Hij wilt niet meer bij je zijn.
En wat heeft dat met jou te maken?
Wel, ik dacht...
dat ik nu misschien je vriendje kon zijn.
Wat?
Ik hou van je.
Zeg me alsjeblieft dat iemand je hiertoe heeft aangezet.
Meen je dat? Echt erg.
Wat ben je bezig?
Ga van me af, jij...
Melanie?
Ja, het was al een jaar geleden dat de Applewhites Chicago verlaten hadden.
En Betty dacht dat ze weer in het midden van de nacht kon wegglippen.
Hoe gaat Matthew ons vinden als we weg zijn?
Caleb, ik denk dat we voortaan met z'n tweetjes zijn.
Handen omhoog.
Maar ze kwam er snel achter, dat het niet makkelijk is om de buitenwijken te ontglippen.
Want als de buren je daar horen vertrekken,
willen ze allemaal langskomen... om afscheid te nemen.
S02E23-24 - Remember Vertaling: Stanzo www.nlondertitels.com
Iedereen moet z'n weg zoeken in het leven.
En voor sommigen leidde die weg naar Wisteria Lane.
Ze komen allemaal op dezelfde manier aan...
in hun volgeladen vrachtwagens,
waar hun dure antiek in zit, en hun gewone dromen.
Ik kan ze me nog allemaal herinneren.
Ik ontmoette Susan Mayer op de dag dat ze verhuisde naar Wisteria Lane.
Oké, de pauze is voorbij.
Ze kwam erg zelfverzekerd over, en ik voelde me een beetje geďntimideerd.
Dat gevoel was echter snel weg.
Help, kan iemand me horen?
Julie, probeer de deur open te doen.
Hoe kom ik er toch bij, ze is twee... Oké, je moet jezelf losmaken...
en één van de buren zoeken. Maar niet oversteken.
Zeg de buur maar dat je mama in een grote vrachtwagen vastzit.
Ja. Mijn baby is geniaal.
Hallo.
Ik heb een normale baby. - Ik ben Mary Alice.
Ik woon aan de overkant. - Susan Mayer. Heel erg bedankt.
Als m'n man me hieruit had gehaald, zou hij me er eeuwig mee geplaagd hebben.
Hij vindt me een echte kluns. - Daar heb je toch buren voor.
Welkom in Wisteria Lane. Kom als je klaar bent met uitladen
anders een kopje koffie drinken.
Ik ben juist door een buur uitgenodigd op de koffie.
Sorry, je denkt zeker dat ik gek ben. - Nee, echt niet. Ik vind je charmant.
En je kindje ziet er erg slim uit. - Dat is ze ook.
En we gaan hier zo gelukkig zijn. Kijk eens naar je nieuwe thuis.
Je laat me toch niet tegen een muur lopen, hč?
Natuurlijk niet, maar als je het de eerste keer ziet,
moet je omvergeblazen worden.
Ik weet dat het een beetje krap is,
maar we kunnen niet eeuwig bij Bree blijven.
Binnenkort komt ze terug van haar kuuroord.
En het gaat leuk worden. - Waarom doe je mij dit aan.
Ik heb goeie punten. Gebruik geen drugs. Ben nooit zwanger thuis gekomen.
Schat, ik probeer op eigen benen te staan.
Er liggen zes boeken van me bij de uitgever.
Ik ga proberen toe te zien op de heropbouw van dit huis...
Maar ik kan het niet zonder jouw steun.
En ik wil dat je trots op me bent.
Oké, we zullen eens binnen gaan kijken.
Dat is m'n meid.
Moet je me nog ergens op voorbereiden? - Nee, het is allemaal in orde.
Maar je moet je moet wel weten dat je bed ook de eettafel is, en 't toilet in de douche is.
Kijk schat. Ik heb ons dezelfde outfit gekocht voor onze golflessen morgen.
Nu je het zegt... Ik kan niet. Ik moet afval gaan rapen langs de autoweg.
Pardon? - Ik moet m'n gemeenschapsdienst doen.
Dat hoorde bij m'n straf, weet je nog?
Oké, dan zal ik naar de club bellen en de lessen afzeggen.
Nee, het is al betaald. Je kan beter zonder mij gaan.
Ik wil niet alleen gaan. Het was trouwens jouw idee.
Ik zou ook liever met jou gaan, in plaats van condooms en bekertjes op te rapen.
Wat is het probleem? Ga gewoon naar die stomme les.
Oké, als je er zo over denkt. - Sorry. Ik ben wat gespannen vandaag.
Moet je dat nu zien. Dat doet hij al de hele dag.
Ralph is gewoon een beetje verliefd. - Zijn er nog tuinmannen
die niet met een vrouw uit dit huis naar bed willen?
Je betaalt ze 6 dollar per uur. Ze doen het niet voor het geld, schat.
Susan, heb je Lynette nog gesproken? - Nee. Heb je haar gsm al geprobeerd?
Ja, ze neemt niet op. Weet jij waar ze is?
Nee, het spijt me. - Susan, ik denk dat je het wel weet.
Echt niet, Tom.
Is alles in orde? - Ja, ja. We hebben gewoon ruzie gehad.
Luister, als je haar nog spreekt, vraag je haar dan of ze me wilt bellen?
Dank je.
Hallo?
Hij was juist hier.
Ik denk dat je hem beter belt.
Dat kan ik niet. Echt niet.
Mam. - Ja. Wacht even.
Ik bel je nog. - Oké, dag.
Wanneer komt papa? Ik wil m'n duik laten zien.
Hij komt niet, liefje.
Maar je kan het aan mij laten zien.
Je moet met Noah gaan praten.
Ik krijg de rillingen van 'm. - En dan? We hebben het hier over mijn leven.
Ik heb een goeie advocaat nodig, en waar halen we het geld anders vandaan?
Noah geeft me geen cent als hij weet dat het voor jou is. Hij haat je.
Zeg dat het voor jou is. Zeg 'm dat je een auto wilt.
Zeg 'm dat je klaar bent voor z'n cadeautjes. Geloof me.
Een man die op sterven ligt is emotioneel. - Waarom heb je zo veel geld nodig?
Dure advocaten zijn toch alleen voor mensen die schuldig zijn.
Felicia is dit al maanden aan het plannen.
Wie weet welk bewijs ze nog allemaal gefabriceerd heeft.
Waarschijnlijk gaan ze de Martha Huber zaak ook nog heropenen, en me pakken met DNA.
Je hebt gezworen dat je daar niks mee te maken had.
Dat is ook zo. Waarom discussiëren we eigenlijk?
Ik ben je vader. Doe wat ik je vraag.
Je bent niet m'n echte vader.
Jij ondankbare...
Ik heb je gered uit de handen van die junkie.
Een thuis gegeven en onderhouden.
En nu moet ik smeken om een gunst?
Ik heb het geld nodig, Zach.
Als je het niet voor mij wilt doen, doe het dan voor je moeder.
Ze heeft ten slotte zelfmoord gepleegd om jou te beschermen.
Ik ontmoette Bree Van De Kamp op de eerste dag dat ze naar Wisteria Lane verhuisde.
Er zijn mensen die bij de eerste ontmoeting...
onmiddellijk een heerlijke indruk achterlaten.
Hallo. Ik ben Bree Van De Kamp, uw nieuwe buurvrouw. Is dit uw kikker?
Zo iemand was Bree dus niet. - Ja. Waarom?
Mijn zoon heeft 'm blijkbaar uit uw tuin gestolen.
O, dat geeft niet. Als hij 'm zo graag wilt hebben, mag hij 'm houden.
Zeg dat maar niet tegen hem.
Als hij zich niet schuldig voelt, gaat hij het nooit leren.
Wat is er aan de hand? - O. Dit is onze nieuwe buurvrouw.
Haar zoon heeft per ongeluk mijn tuinkikker meegenomen.
Je moet hem niet in bescherming nemen. Dat doet z'n vader ook altijd. Rex.
Dit is mijn echtgenoot, Rex. - Hallo. We zijn niet vreemd.
We komen alleen maar zo over. - En dit is mijn zoon...
het boefje.
Komaan.
Het spijt me dat ik van u gestolen heb.
Mijn moeder heeft me het verschil tussen goed en stout uitgelegd,
dus mijn daden mogen in geen geval
invloed hebben op uw inschatten van haar opvoedkundige kwaliteiten.
Wilt u nog iets tegen mijn zoon zeggen? - U moet zich niet inhouden.
Nee, dat moet niet.
Nu we de vervelende zaken geregeld hebben, kan ik u verzekeren dat we...
goeie buren gaan worden, en ik hoop mettertijd, ook goeie vrienden.
Dat klinkt... geweldig.
O, wacht even.
Het was Rex, Andrew en... Hoe heette jij ook al weer?
Bree?
Wat?
Jij bent toch Bree van de Kamp? - Ken ik u?
Orson Hodge. De tandarts van Susan.
We hebben elkaar gezien na de brand. - Sorry. Ik had je niet herkend.
De wereld is klein, hč? - Ja, jammer genoeg wel.
Wat doe jij hier?
Drie, vier keer per week bezoek ik een vriendin.
En jij?
O, ik vond het gewoon een fijn plekje om eens goed uit te rusten.
Ik heb m'n vriendinnen gezegd dat ik naar een kuuroord ben,
Dus mocht je Susan tegenkomen... - Je geheim is veilig.
En echt... ik ben niet zoals de rest hier.
Dat zie ik wel. Een echte dame steekt er altijd bovenuit.
Dat was... erg lief van je.
Geniet nog van de rust, Bree Van De Kamp.
Ik heb medelijden met je.
Je probeert je vrienden ervan te overtuigen dat je normaal bent, en je zit tussen de gekken.
Jij ook? - Alsjeblieft.
Dr. Barr doet zijn uiterste best om me het gevoel te geven dat ik gek ben.
Ik vind hem gekker dan de patiënten.
Ken je die vrouw in die rolstoel daar?
Wat is haar verhaal? - Ja, die is goed gek.
Ze heeft nog geen woord gezegd sinds ze hier is. Ze zit daar gewoon heel de dag
te wachten tot je vriend langskomt.
Hij praat uren met haar, maar ik denk dat ze hem zelfs niet kan horen.
Hallo.
Je zei dat ik eens moest langskomen voor een kopje koffie.
Ik heb de koffie bij.
Dat je me betrapt hebt bij het desinfecteren... Ik zal er wel verschrikkelijk uitzien.
Eigenlijk, zie je er wel sexy uit. - Dat meen je niet.
Hoe je de dingen aanpakt... Het is wel indrukwekkend.
Het zijn maar mieren en ze zijn klein. Ze zijn natuurlijk wel in de meerderheid.
Je zei dat je het zelf wou doen,
en dat doe je ook. Dat doet me plezier.
Dank je.
Ook al betekent dat dat je nu geen relatie wilt.
Heb ik dat gezegd? - Dat suggereerde je toch.
Ik zeg soms dingen die ik niet meen.
Dat zal wel door de mierenspray komen.
Wat is dit nu? - Karl. Wat kom jij doen?
Ik kan niet geloven dat je onze dochter dwingt om in een huis op wielen te leven.
Daar moeten we eens over praten.
Het is tijdelijk, en als je het niet erg vindt... Ik ben koffie aan het drinken.
Dat geeft niet, Susan.
Sorry, ik wou je niet wegjagen maar dit is een familiegebeuren.
Nee, ik begrijp het wel.
Ik bel je nog.
Je hebt een geweldige afslag. Je moet alleen nog wat oefenen op de greens.
Je weet wat ze zeggen, de afslag is voor de show, maar het putten is wat telt.
Echt wel - Oké, ik zie je buiten.
Geef maar iets sterk. Ik moet nog 9 holes met die kerel doen.
Het is nog maar een uur geleden dat de werkmannen die bezig waren op Route 57
één van hun eigen mensen zagen omkomen in het verkeer.
Het slachtoffer is een man van Spaanse afkomst,
die in de buurt gekend was als een belangrijk zakenman. De politie geeft geen naam vrij
zolang de familie nog niet op de hoogte is. Wij houden jullie natuurlijk op de hoogte...
van de afloop van deze tragische gebeurtenissen.
Live vanop Route 57, Craig Siyumina.
Mrs. Solis. Waarom jij al thuis?
Carlos is dood, Xiao-mei. - Nee, vermoord hem alsjeblieft niet.
Nee, je begrijpt het niet. Hij is al dood. Er was een ongeluk.
Hij ligt verspreid over de autoweg.
Nee... hij is in de keuken.
Dag schat. Waarom ben je zo vroeg thuis?
O, schat. Je bent niet dood. - Wie zegt dat ik dood ben?
De politie. Ze hebben gebeld. - Waar heb je het over?
Schat, ze wisten nog niet alles, maar een getuige heeft verklaard dat hij je
de pechstrook op zag gaan om een stoel op te rapen
die van een vrachtwagen was gevallen, en toen reed een bus je voor hun ogen omver.
Waarom ben je niet aan het werken? - Ik heb Ralph betaald om in mijn plaats te gaan.
Wat?
Carlos, ze hadden jouw naam. - O nee. Arme Ralph.
Waarom is je rug zo bezweet? - Ik heb op de loopband gestaan.
Op je blote voeten?
Jezus, Gabrielle. Ralph is net gestorven,
en jij maakt je zorgen om mijn voeten?
Wat heb jij toch?
Sorry.
Dat moet wel erg rustgevend voor je zijn.
Waarom denkt u dat?
Omdat je al drie sessies niks anders doet.
Ik weet nog altijd niks van je, behalve dat je erg rechte lijnen kan trekken.
Is dat de bedoeling van je belachelijke vragen over mijn kindertijd. Me leren kennen?
Ik zal je een tip geven. Ik ben niet gek. Ik heb gewoon een paar probleempjes.
En via psychotherapie helpen we je daarmee.
Welke behandeling had je dan verwacht?
Eerlijk gezegd, had ik gehoopt dat u me plat zou spuiten met medicijnen.
Je hebt niks sterkers nodig dan wat je nu al krijgt.
Ik heb thuis aspirine die meer met me doet.
Ik lees hier dat je man gestorven is, je vriend zelfmoord heeft gepleegd,
en dat jij aan alcoholisme lijdt.
Dat is veel om op een jaar te verwerken.
En je kinderen?
Daar gaat het prima mee.
Andrew trekt door Europa, en Danielle is op kamp met de cheerleaders.
Welke relatie heb je met hen?
Hoe bedoel je? - Zijn jullie close?
Delen ze dingen met jou? Wat voel jij ten opzichte van hun?
Ik heb echt geen tijd voor deze onzin.
Gaat u me nog iets sterker voorschrijven of niet?
Nee. - Oké. Dan ga ik terug naar mijn kamer.
Bree, ik kan je niet dwingen om je open te stellen,
maar ik kan wel zorgen dat je je meer concentreert op je problemen.
En hoe ga je dat doen? - Ik ga de opzichters vragen
om al je persoonlijke voorwerpen af te pakken.
Ik ben vrijwillig naar hier gekomen.
Toen u dat document ondertekende, werd ik verantwoordelijk voor uw welzijn,
en ik zal u op elke mogelijke manier helpen. - Zo hulpbehoevend ben ik niet,
want ik ben niet zoals uw andere patiënten. - Toch wel.
Je weet het alleen nog niet.
Uw zoon heeft bekend voor de moord. Het staat op band.
Mijn zoon heeft het verstand van een kind.
Hij zou bekennen dat hij de Titanic tot zinken bracht.
Een paar maanden geleden werd deze brief naar de politie gestuurd
met de boodschap dat de persoon die ze gearresteerd hadden
voor de moord op Melanie Foster, onschuldig was. Wij vermoeden dat u dit geschreven hebt.
Echt? Ik dacht dat vermoedens geen bewijs waren in de rechtbank.
Dat klopt.
Maar dit wel.
We hebben DNA van de dader gevonden op dit jasje.
Nu moeten we alleen nog een 'match' vinden.
Herkent u dit jasje misschien?
Het is niet van Caleb.
U kunt het blijven ontkennen, maar...
Nee.
U begrijpt het niet.
Dat jasje is van mijn andere zoon.
En hij viel me zomaar aan.
Mijn broer is nog nooit gewelddadig geweest.
Hij wou je vast geen pijn doen. - Maar dat heeft hij wel gedaan.
Ik zal je naar huis brengen.
Dit was een behoorlijk traumatische ervaring.
Ik denk dat je de komende dagen beter bij me langskomt zodat we erover kunnen praten.
Het is uit, Mel. Ik moet je handje niet meer vasthouden.
Misschien ga ik beter nog niet naar huis.
Misschien moet ik eerst langs de politie gaan. - De politie?
Ik ben aangevallen.
Het is mijn plicht om dat te melden, niet?
Mel, ik heb je juist gezegd dat het Caleb zijn bedoeling niet was, oké?
Melanie, alsjeblieft. - Je kan de pot op.
Nee, je mag dit tegen niemand zeggen.
Ik zeg 't tegen wie ik maar wil. Blijf van me af. - We hebben het hier wel over mijn broer.
Jouw broer vliegt de volgende 10 jaar de gevangenis in, dus laat me los.
Wat?
Laat mijn familie met rust.
Lynette Scavo leerden we allemaal kennen op de dag dat ze naar Wisteria Lane verhuisde.
We besloten al vlug dat ze onze vriendin zou worden.
Vooral omdat we haar niet als vijand wilden hebben.
...Russische roulette spelen met mijn eierstokken, en...
We kwamen je gewoon verwelkomen. - Maar we kunnen ook een andere keer komen.
Nee, eigenlijk komt dit perfect uit. Omdat we een onpartijdige mening nodig hebben.
Stel je voor dat je man je smeekt om een kind...
En goedhartig als je bent, geef je toe. Ook al kan je carričre er onder lijden.
Je ging akkoord met een baby. Eén baby, enkelvoud.
Lynette, we kennen deze mensen net.
Dan laat je een echo nemen, en hoor je twee hartjes kloppen.
En dan zegt je man je pas dat er wel meer tweelingen in zijn familie zijn.
Dat leek me niet zo belangrijk.
Er zijn in jouw familie acht tweelingen geweest op drie generaties,
en dan zwijg ik nog over de drieling van Kentucky.
Een drieling. Dus vraag ik jullie...
verdient deze man geen zware straf?
Ik denk dat tweelingen door de genen van de moeder bepaald zijn.
Ben jij misschien een wetenschapper? - Nee. Ik schrijf kinderboeken.
We kwamen ons gewoon even voorstellen, maar dat kunnen we ook een andere keer doen.
Nee, wacht. Blijf alsjeblieft. Het gaat wel. Of niet?
We willen de nieuwe buren toch niet wegjagen.
Sorry dat jullie mijn paniekaanval gezien hebben. Het zal niet meer gebeuren,
zeker omdat dit m'n laatste zwangerschap is.
Jij bent de baas. Ik ben alleen maar jouw liefdesslaaf.
Moedig hem maar niet aan. - Schat, onze buren zijn 't er duidelijk mee eens
dat je een geweldige man gevonden hebt.
Jongens? Kunnen jullie even komen?
We moeten eens ernstig praten.
Oké, we hebben een leuke vakantie gehad, maar morgen gaan we naar huis.
Maar we gaan niet naar ons huis. We gaan een tijdje bij oma wonen.
Gaat papa ook daar zijn?
Nee, papa gaat er niet bij zijn. Maar hij gaat jullie wel komen bezoeken.
We zijn nog altijd een familie.
Alleen...
wonen we niet meer op dezelfde plek.
Willen jullie me nog iets vragen?
Mogen we nu gaan zwemmen?
Mike, wat een verrassing. - Ja. Hoe gaat het ermee?
Goed, goed. Ik...
kwam gewoon voor een batterijtje voor mijn horloge.
En wat ben jij bezig? - Gewoon iets voor m'n oma aan het kopen.
Ze wordt er 90. - Alstublieft.
Hier zal ze zeker van onder de indruk zijn.
Het is elegant, en hij kan nog vele jaren dienen.
Je oma heeft geluk.
Stiekemerd. Je gaat Susan ten huwelijk vragen, niet?
Dat heb ik niet gezegd. - 't Maakt mij niet uit.
Wat mij betreft is Susan oud nieuws, dus...
Mazel tov.
Is het misschien mogelijk om dit geheim te houden?
Ik wou haar verrassen. - Geloof me. Ze zal verrast zijn,
en niet alleen door dat miezerige steentje.
Ik weet dat het een dure wagen is, maar ik heb er één nodig. Dus krijg ik het geld?
Je kan niet goed liegen, jongen. Ik lees de kranten wel.
Ik weet wat er met je vader gebeurd is.
Ik denk dat hij op zoek is naar een dure advocaat
die hem dan vrij kan pleiten.
Alsjeblieft.
Paul Young heeft Deirdre in een kist gestoken. Mijn dochter. Jouw moeder.
Laat dit duidelijk zijn, ik schrijf geen cheques uit aan monsters.
Waarom geef je het geld niet gewoon?
Je gaat dood. Je hebt het niet nodig. Ik wel.
Niet wenen, Zach. Dat jaagt me op.
Je had gezegd dat alles van mij zou worden. Wanneer krijg ik het dan?
'Imperium' is een groot woord, maar het is van toepassing op mijn bezit.
Jammer genoeg...
kan een imperium alleen maar gerund worden met strenge hand
en een sterke wil.
Ik wou het aan jou geven, Zach.
Maar ik begin aan je te twijfelen.
En nu?
Ga je me niks meer nalaten?
Zwakkelingen kan ik niet gebruiken.
Eruit.
Wat, ga je mij vermoorden?
Bewijzen dat je hard bent?
Zie je? Daarom kan ik je de sleutels van m'n rijk niet geven, jongen.
Geen ballen.
We leerden Gabrielle Solis kennen op de dag dat ze naar Wisteria Lane verhuisde.
We keken er allemaal naar uit om een succesvol model uit New York te ontmoeten.
Hallo? - We zagen echter meer...
Hallo daar. - ...dan we verhoopt hadden.
Ik ben Mary Alice. Dit zijn Susan, Lynette en Bree.
Welkom in de buurt. - Ik ben Gabrielle Solis.
Is het beter als we een andere keer terugkomen?
Nee, nee. Ik... was me gewoon aan het omkleden.
Ik wist niet dat verhuizen zo vermoeiend was.
Schat, we hebben het nog niet in de keuken gedaan.
Schat, ik denk dat het tijd is om de broeken uit te pakken.
Juist.
Aangename kennismaking dames.
Zeker pas getrouwd?
Vier maanden, en ik loop al twee maanden zo rond.
Hij is onverzadigbaar.
Wat ben je bezig? - Ik probeer met je te vrijen.
Nu? Schat, het is al laat.
Wil je niet met me vrijen? Je wilt altijd met me vrijen.
Een uur na je hernia operatie wou je al vrijen.
Ik zit met andere dingen in m'n hoofd. Een goed iemand is vandaag gestorven.
Het ligt niet aan jou.
Xiao-mei zei iets vreemds tegen me vandaag.
Toen ik zei dat je dood was, zei ze, 'Vermoord hem alsjeblieft niet.'
Arm kind. We moeten haar echt op Engelse les sturen.
Julie, wat ben je bezig? - Ik probeer te slapen.
Goeiemorgen, dames. - Karl, wat ben je bezig?
Ik heb een verrassing voor mijn dames.
Dus blijf maar rustig liggen. We zijn er zo.
Nee. Keer terug met m'n huis.
Koffie?
Langs rechts, dames.
Mijn cadeautje. - Heb je ons een huis gekocht?
Laten we eens gaan kijken. Er zijn drie slaapkamers,
een ruime keuken, mocht je die nodig hebben.
Een gastenverblijf in de tuin
dat je ook als bureau kan gebruiken. Een zwembad.
Een zwembad? Echt?
En de voorwaarden? - Geen voorwaarden. Het is van jou, Susie.
Van jou en van Julie. Zonder bijbedoelingen.
Dit kan ik niet aanvaarden.
Ik moet zelf uit deze problemen zien te komen.
Dit is geen aalmoes.
Ik ben het je verschuldigd... voor alles wat ik de afgelopen jaren gedaan heb,
voor al het verdriet dat ik je aangedaan heb. Zie het als een schuldaflossing.
Mam. Er is een zwembad en een jacuzzi.
Er kan ten minste niemand mee wegrijden als je slaapt.
Hoi, met Susan. Ik wou gewoon laten weten dat ik de electricien binnen heb gelaten.
Ik hoop dat je je amuseert in het kuuroord.
Bree, met Betty. Sorry dat ik dit op je apparaat inspreek,
maar de politie heeft bewijs dat Matthew betrokken is
bij de moord op Melanie Foster. We moeten ze vinden, Bree.
We moeten ze vinden en Danielle terugbrengen.
Laat me nu meteen los.
Wat is hier aan de hand? - Ik probeer te vertrekken, en ze laten me niet.
Wist je dat het strafbaar is om iemand te ontvoeren,
en vast te houden? - Waarom wil je weg?
Omdat mijn dochter in gevaar is. - Is er iets gebeurd op haar kamp?
Oké, er is geen kamp. Dat was een leugentje.
Ik ben te weten gekomen dat ze er vandoor is met een jongen,
en die jongen is een moordenaar. - Een moordenaar?
Ik hoor dat je me niet gelooft.
Bree, laten we dit in mijn kantoor bespreken.
Ik heb geen tijd voor therapie, stommeling. Laat me nu gaan. Laat me los.
Idioot, laat me los.
Ik ben zelf naar hier gekomen. Dit kan je niet maken. Nee.
Bree, alsjeblieft. Verzet je niet.
Als er iets gebeurt met mijn dochter...
We proberen alleen maar te helpen.
Mr. Young, u zou naar binnen moeten komen om wat documenten te ondertekenen.
Waarom?
In Noah Taylor's testament staat dat bij zijn overlijden
zijn volledige vermogen aan u overgedragen wordt.
Dus alles is van mij? - Dat klopt.
Dag pap.
En is het gelukt bij je opa?
Ja, ik heb met Noah gepraat. Hij gaat het geld niet geven.
Verdomme, Zach. - Sorry?
Ga nog eens met 'm praten. - Nee, ik denk dat hij zich niet gaat bedenken.
Geweldig. Zie ik je morgen? - Nee, morgen kan ik niet.
En maandag?
Volgende week komt ook slecht uit. Ik bel je als ik iets weet.
Kan ik iets voor u doen?
Ja, bezorg me een telefoon met een ander nummer.
En gooi dat stomme meer dicht.
Voorzichtig daarmee. Het is ons laatste kristal.
Wat is er aan de hand? - Hallo. We zijn gewoon aan het verhuizen.
Hé, de loodgieter.
Kom je Susie helpen bij de verhuis naar haar nieuwe huis?
Nieuwe huis?
Heeft ze dat niet verteld? Ik heb iets gekocht voor mijn meisjes.
Heb je hem een huis laten kopen voor jou?
Hij gaat niet bij ons wonen.
Na die speech over zelfstandig zijn,
en nadat ik voorgesteld had om bij mij te komen wonen?
Jij had maar één kamer, en dit is een heel huis.
Niet kwaad bedoeld, maar als je niks doet, sta je alleen maar in de weg.
Je hebt me die ring zien kopen,
en je moest me gewoon voor zijn.
Heb je een ring voor me gekocht? - Suze, ik zal dit wel regelen.
Een man moet zijn familie beschermen.
Mike, die ring... - Zet die doos neer.
Wat, ga je me slaan.
Stop ermee. Zijn jullie... Stop. Het is genoeg.
Eraf. Hup.
Stop. Het is goed geweest.
En die ring was voor mij. - Niet nu.
Karl, gaat het?
Gaat het? Laat eens zien.
Kan je rechtop zitten?
Xiao-mei, heb je even?
Het is waarschijnlijk stom, maar ik zit er wel mee.
Toen je zei, 'vermoord hem alsjeblieft niet', bedoelde je toen Carlos?
Ralph dood, niet Mr Solis.
Dat weet ik. Maar je zei 'vermoord', niet 'dood'.
En ik zou wel heel kwaad moeten zijn om iemand te vermoorden.
Dus mijn vraag is, moet ik kwaad zijn op Mr Solis?
Alsjeblieft, zoveel was nog.
Hoe heb je je slipje gescheurd?
Ik gevallen.
Hier staat dat Dr. Bader Xiao-mei vorige week nog onderzocht heeft,
en alles was in orde.
Ja, dat weet ik. Maar ze heeft pijn... daar beneden.
Dus als u even zou kunnen kijken, zou ik al veel geruster zijn.
Natuurlijk.
En dokter, als u toch daar beneden bent,
kan u dan ook kijken of ze nog maagd is?
Pardon?
U moet het niet hardop zeggen. Als u een vlies ziet geeft u me maar een teken.
Wat is dit nu weer? - Ik wil gaan zwemmen.
We hebben al gezwommen. Nu moeten we inpakken.
Hé, wat is er aan de hand?
Van papa zou ik mogen zwemmen. - Papa is er niet,
dus ik beslis, en ik zeg nee.
Porter, wat ga je doen?
Ga daar vanaf. Ik meen het.
Oké Porter, stop gewoon.
Kom gewoon naar binnen, en dan vergeten we dit.
Papa.
Hallo jongens. Ik heb jullie zo gemist.
En jou ook, zoetje.
Waar is Porter? Is hij in orde? - Hij heeft z'n arm gebroken. Ze nemen foto's.
Jongens, letten jullie even op jullie zusje?
Mama en papa moeten even praten.
Ik heb jou niks te zeggen. Ik heb alleen gebeld omdat het moest.
Wat je ook gezien hebt, ik kan het uitleggen.
Het interesseert me niet, en als je die vingers wilt houden,
zou ik ze maar van mijn lichaam halen.
Lynette, ik bedrieg je niet.
Dat heb ik nooit gedaan en zal ik ook nooit doen.
Ik heb je met die vrouw gezien.
Ze heet Nora. Ik kwam haar 12 jaar geleden tegen.
Ik leerde haar voor jou kennen. Ze was danseres op een cruiseboot.
We hadden een 'one night stand'. En ik heb al jaren niet meer aan haar gedacht.
Waarom ga je dan elke twee weken naar Atlantic City?
Ik heb nog een kind, Lynette.
Wat?
Ze werd zwanger van ons avontuurtje.
Nora heeft het kind opgevoed zonder mij iets te zeggen.
Ik weet het nog maar net. Daarom reis ik zoveel op en af.
Ik heb geen affaire.
Het meisje heet Kayla. Ze is 11 jaar oud.
Ik weet dat ik dit eerder had moeten zeggen.
Maar ik wou een vaderschapstest om zeker te zijn.
En ik ben de vader.
Waarom heeft ze zo lang gewacht om het jou te zeggen?
Ze zei dat ze het kind alleen wou opvoeden, en blijkbaar is ze van gedacht veranderd, schat.
Schat, het spijt me zo. - Daar ben ik nog niet klaar voor.
Oké.
Je weet niet hoe hard ik geschrokken ben.
Het spijt me zo. - Ik had je al laten gaan.
Pap. Ik heb een blauwe gips.
Dag jongen. Dat is best wel cool.
Het jeukt. Kunnen we nu naar huis?
Ja. We gaan naar huis.
Is je voorschrift al klaar? - Nee, ze zijn er mee bezig.
Goed, doe dit er maar bij. - Ga je je haar honingblond verven?
Het is niet voor mij. Het is voor Danielle.
Haar haar krijgt terug de kleur die God haar gegeven heeft.
Denk je dat ze stil gaat blijven zitten als jij dit in haar haar doet?
Als het nodig is bind ik haar vast. Ik ga ook kijken of ze geen piercings heeft.
Je overdrijft.
Dit is gewoon een fase. Dat doen meisjes van haar leeftijd nu eenmaal.
Ze worden ook zwanger en raken aan de drugs.
En die haarkleur is het begin.
Kan u dat aan de rekening toevoegen?
Ik zeg 't je Bree, je gaat ze wat meer vrijheid moeten geven.
Ik probeer verantwoordelijk volwassenen van ze te maken.
Geloof me Rex, we zullen er nog voor beloond worden.
Hoe kan je toch zo zeker zijn van jezelf?
Is dat misschien een gebrek?
Ik weet wie ik ben, ik kan mijn waarden, en ik weet wat goed is.
Waarom zou ik van koers veranderen?
Of niet soms, Mr. Williams?
Mijn moeder was altijd streng voor me, en daar ben ik haar dankbaar voor.
Precies, en kijk hoe goed u terecht bent gekomen.
Je bent een goeie moeder, maar er zijn grenzen.
Je moet ze wat vrijer laten, anders ga je het je nog beklagen.
Pardon, weet u hoelaat het is?
Ja, iets na acht. - O, daar was ik al bang voor.
Voor wat?
Ik moest maar tot 7 uur zo blijven liggen. Ik ben namelijk een slaapwandelaar.
Ze maken me vast zodat ik niet kan rondlopen en mezelf geen pijn doe.
Er zal wel snel een verpleegster komen. - Laten we het hopen.
Als er natuurlijk eerst een dokter komt die ziet dat ze mij niet hebben losgemaakt,
zal er wel wat zwaaien voor hen.
Mevrouw, ik kan u niet losmaken. Dan ontslaan ze me.
Dat wil ik zeker niet op m'n geweten hebben.
Hoe heet je? - Alfred.
Noemen ze je soms 'Alfie'? - Nee.
En waarom ook wel.
Alfred, ik vroeg me af of je mij wat losser zou kunnen maken.
Het zit ongelofelijk strak vast, en er zullen vast geen regels zijn
over het mij gemakkelijk maken.
Denk je dat ik stom ben? - Pardon?
Twee seconden nadat je boeien losser zitten
krab je mij de ogen uit en zet je het op een lopen.
Daar trap ik niet in gestoord wijf.
Ik hoop zelfs dat ze je de rest van de maand zo laten liggen.
Want ik vind het wel leuk om zo'n zottin als jou
in haar eigen vuil te zien liggen.
Begrijp je?
Gaat het?
Ja. Een beetje verdoofd van de medicijnen...
Ik heb m'n tand bezeerd aan de keukenrobot.
Je moet m'n vriend Orson bellen. Hij is tandarts.
Hij zal je zeker meteen ontvangen. - Dank je.
Wat die ring betreft...
Is er iets dat je me wilt vragen?
Nee, niet zolang Karl je om z'n vinger windt.
Dat is belachelijk. Karl windt me nergens om.
Je hebt een huis van 'm aangenomen en je bent gek
als je denkt dat daar niks achter zit. - Het is Karl. Hij speelt een spelletje met me.
Maar dat huis is een prachtige omgeving om in te wonen voor mijn dochter.
En als hij iets probeert, komt hij erachter dat ik met hem speelde.
Wat die ring betreft...
Ik wil gewoon niet verdergaan
om er dan achter te komen dat je van iemand anders houdt.
Mike, mijn hart heeft de juiste keuze gemaakt.
Ik kan hier nu niet over praten. Mijn tand klopt verschrikkelijk.
Natuurlijk.
Wil je ook niet weten wat mijn antwoord geweest zou zijn.
Kunnen we hier alsjeblieft weggaan. Het is hier walgelijk. En ik verga van de honger.
Dat weet ik. Maar we hebben geen geld, weet je nog?
Daarom moeten we naar m'n thuis gaan. Ik ken de combinatie van m'n moeder haar kluis.
Ik heb al duizend keer gezegd, dat het te riskant is.
Je moet iets weten voor we verdergaan met dit avontuur.
Ik kan heel vervelend doen als ik honger heb.
Ik hoop dat dit niet te vrijpostig van me is, maar heb je ooit in de gevangenis gezeten?
Waarom, kan je dat aan m'n tanden zien?
Tandheelkunde uit de gevangenis. Onmiskenbaar en niet zo knap.
Ja, ik heb 'n tijdje in Kansas gezeten, een paar jaar geleden. Was je tandarts in een gevangenis?
Tijdens onze opleiding oefenden we gratis
op de proefkonijnen die achter tralies zaten.
Toen ik je de eerste keer zag had ik het gevoel dat we elkaar al eens ontmoet hadden.
Ik denk het niet. - Ik weet vrij zeker dat ik je ergens van ken.
Is het mogelijk dat ik één van je proefkonijnen was?
Nee. Ik heb alleen in de gevangenis van Virginia gewerkt.
Op je diploma staat dat je in Minnesota afgestudeerd bent.
Ik heb m'n diploma in drie staten behaald.
Mond open, alsjeblieft.
Niet praten. Ik wil je geen pijn doen.
Carlos, je had beloofd dat je vandaag naar huis kwam.
Het kan me niet schelen wat Tanaka wilt.
Alleen in dit stomme huis rondlopen was mijn bedoeling niet.
Niet ophangen, ik ben nog niet klaar met schreeuwen.
Mrs Solis. Alles in orde?
Daar kom je zo achter.
Wat is er zo grappig?
Justin en ik hebben een weddenschap lopen.
Wie er het eerst ontmaagd zal worden op bijbelkamp deze zomer.
Ik ben hem blijkbaar voor geweest.
Was je nog maagd? - Heb je dat niet gemerkt?
Nee, het was wel raar dat je de presidenten van Amerika begon op te noemen.
Ik wou dat je dat niet gehoord had. Ik probeerde gewoon...
Nee, je was goed.
Maar als ze dat in school ooit vragen, Paul Revere was nooit president.
Bedankt.
Ik vond het echt geweldig, Mrs. Solis.
Goed. Dat doet me plezier, want dit zal nooit meer gebeuren.
Waarom niet? Ik deed dit alleen omdat ik kwaad was op Carlos.
En dankzij jou ben ik nu niet meer kwaad. - Dat zou je wel moeten zijn. Hij is er nooit.
Hij heeft waarschijnlijk zelf ook een affaire.
Dat betwijfel ik. - Hoe kan je dat weten?
Omdat Carlos niet aan overspel zou denken. Wat wij net gedaan hebben zou hij nooit kunnen.
Voor hem is seks, niet gewoon seks. Het is een teken van intimiteit.
Zo toont hij zijn liefde.
In plaats van te praten, te luisteren en tijd met me door te brengen.
Waar was dat voor? - Ik dacht dat je wel een kusje kon gebruiken.
Als dit toch onze laatste keer is, kunnen we er maar beter het beste van maken.
Dus je vertrouwt hem echt? - Volledig.
Zoals elke goeie moeder, had ook Gabrielle babyfoons gekocht.
Ze had ze gekocht om haar baby’tje in de gaten te houden.
Maar dat plan ging nu veranderen.
Ik ga shoppen en daarna ga ik naar mijn trainer.
Ik zal zeker een drietal uur weg zijn.
Dan ga ik. Amuseer jullie.
Nee, Penny. Mama moet je luier verversen want je stinkt.
Hier, proef dit eens.
Xiao-mei, dat is geweldig. - Lekker?
Ja. Sorry voor het smossen.
Dat geeft niet. Mu Shun moet je zo eten.
Ik wou dat Gabrielle zo kon koken.
Heb je haar enchiladas al geproefd? - Eén keer. Ik word er ziek van.
Mike heeft de uitnodiging nog altijd niet gezien. - Dat komt wel,
en hij zal naar de romantische motorhome komen. Jij vraagt hem ten huwelijk, hij aanvaardt
en jullie leven nog lang en gelukkig.
Denk je echt dat dat gaat gebeuren?
Dat hoop ik met hart en ziel.
Daar is hij.
Gelukt.
Polly? Dat is een mooie naam. - Niks ervan.
Pamela. - Ik heb gezegd dat ik Penny wou.
Acht uur op de bevallingstafel.
Dit is niet eerlijk. - Striemen ook niet, maar wat doe je eraan?
Ik ken maar één Penny
en dat is een slet. - Heet je tante niet Penny?
Ja, dat is ze.
Onze dochter heeft nu officieel een naam. U mag gaan.
Oké, deze win jij, maar ik mag de volgende naam kiezen.
Je had beloofd dat we bij vier zouden stoppen.
Weet je nog? Jij wou vier kinderen,
ik wou er één, en op één of andere manier zijn dat er vier geworden.
Kunnen we nu stoppen?
Lynette, je doet me pijn. - Ik stop als je het beloofd hebt.
Oké, ik beloof het.
Schat, ik wou je niet kwaad maken. Maar... wij zijn zo gelukkig.
Schat, als jij op je werk bent, en ik thuis zit met drie jongens,
ben ik soms niet zo gelukkig. En nu ga ik thuis zitten met vier kinderen.
En, ja ze zijn allemaal een zegen, maar ik denk dat ik geen volgende zegen aankan.
Van nog een zegen zou ik gek worden. Begrijp je?
Ja. - Dank je.
Schat, dat deed echt pijn. - Deed het acht uur pijn?
Nee. - Goed dan.
Dat ik hiermee heb ingestemd.
Schat je gaat er anders over denken als je Kayla gezien hebt.
Het is een lief, slim meisje.
En ze zal ervoor zorgen dat je Nora niet haat.
Ik...
Daar gaan we dan.
Hallo daar.
Jij bent vast Lynette. - En jij Nora.
Het is misschien raar als we elkaar omhelzen? - Waarschijnlijk.
Waar is Kayla?
Ze is er niet bij. We hebben ruzie gehad, en ik was...
Ik kon geen hele vlucht tegen haar aankijken dus heb ik haar bij de buren gedumpt.
Maar ik ben er toch.
Met Kayla gaat het dus prima.
Ze is zo mooi en zo slim.
Ze is zowat de ster van haar voetbalploeg.
Ik heb een schattige foto bij.
We zouden geen foto nodig hebben als je haar zoals beloofd had meegebracht.
O, het spijt me.
Maar ik heb niet echt tijd gehad om alleen weg te gaan,
nu ik al 11 jaar voor jouw kind zorg, superpapa.
Oké, sorry.
Ik weet dat het moeilijk was. Je hebt het geweldig gedaan.
Dank je. Dat vind ik ook. Excuses aanvaard.
Ik wist ook niet zeker of ik Kayla er wel bij wou als we over zaken gingen spreken.
Zaken?
Ik wou het over alimentatie hebben.
Want ik heb nog zo'n 11 jaar te goed, niet?
Je hebt me nooit gezegd dat ik een dochter had.
Mijn advocaat vindt dat ik een sterke zaak heb.
Dat kunnen we niet betalen. We hebben 4 kinderen.
Tom is z'n job juist kwijt. We zouden aan de grond zitten.
Nu ben ik de slechterik, terwijl hij
me zwanger maakte en z'n kind in de steek liet.
Hoe kon hij haar in de steek laten, als hij niks van haar bestaan afwist?
Dat spreekt hem nog niet vrij. Je kan me maar beter goed behandelen, tenzij je
wilt dat iedereen je een waardeloze vader noemt.
Rustig.
Gaan we steeds harder praten? Is dat je plannetje?
Ga je steeds harder praten om zo je zin te krijgen?
Je zet de boel op stelten, maakt je kwaad,
en iedereen wordt bang en geeft toe. Bij mij zal dat niet pakken, dame.
Het maakt mij niet uit dat m'n man zo stom was
om dronken met jou in bed te duiken.
Dat gaat mijn leven niet verknoeien.
Spreek ik nu luid genoeg zodat je het kan begrijpen?
Ik ga de rekening maar betalen.
Karl, we hebben al veel meegemaakt.
En we zullen altijd verbonden zijn via Julie,
maar ik weet waarom je dat huis gekocht hebt, en ik ga er niet wonen.
Susie, komaan... - Karl, we worden niet opnieuw een koppel.
Nooit. Je moet aanvaarden dat het gedaan is.
Ik ga met Mike trouwen.
En je moet dit tekenen want ik moet eerst gescheiden zijn.
Heeft Mike je ten huwelijk gevraagd? - Nee. Dat ging hij doen, maar toen
sloeg jij hem met de keukenrobot, weet je nog?
Ik ga hem morgenavond zelf ten huwelijk vragen.
Het zal wel niet meer zo spannend zijn nu je weet dat hij een ring gekocht heeft.
Dat zou je denken, maar toch is het niet zo.
Dit is veel gevraagd voor een man die nog van je houdt, Susie.
Dat weet ik.
Maar als je echt van me houdt, laat je me gaan.
Oké, Susie. Dat zal wel lukken.
Je weet waar je me kan vinden als het niks wordt.
Hou je mond.
Ik zie gaan andere mogelijkheid. We moeten ons pensioen aanspreken.
Dat bevalt me niet.
Het is dat of het studiegeld van de kinderen.
We zullen Nora een cheque uitschrijven, en in ruil laat ze haar eisen vallen.
Met wat geluk kiest voor de vogel in de hand.
Oké, over hoeveel hebben we het dan?
We moeten laten zien dat we het menen.
30,000 dollar? - Ben je gek, 30,000?
Als ze dit laat voorkomen, verliezen we en moeten we 11 jaar alimentatiegeld ophoesten.
We kunnen het huis verliezen.
We zijn gezien, we zijn gewoon gezien. - Tom.
Ik probeer me sterk te houden,
jouw paniekaanval helpt me echt niet.
Sorry.
Ik weet dat we een groot deel van ons spaargeld kwijt raken,
maar als dat die zottin uit ons leven houdt, is het geld goed besteed.
We redden het wel.
Hallo.
Het verbaasde me dat je een sessie wou.
Als je vastgebonden ligt, verander je snel van mening.
Waar wil je over praten? - Maakt niet uit.
Zoals u al zei... Ik heb veel problemen.
Dat dacht ik zeker toen u dat belachelijke verhaal opdiste
van uw dochter die er met een moordenaar vandoor was.
Dat doorzag u dus meteen?
Ik ben een specialist, Bree. De menselijke psyche is mijn terrein.
Fijn dat u zich amuseert.
Sorry, dat was niet zo bedoeld.
Maar je kwam naar hier omdat je problemen had,
en dan weiger je alle hulp.
Alles viel thuis in duigen, en ik...
Ik had gewoon een plekje nodig om uit te rusten.
Ik denk dat er meer achter zit. - Ja?
Ik denk dat het met je kinderen te maken heeft. Je wilt niet over hun praten.
Hoe komt dat?
Waarschijnlijk omdat ik me schaam.
Schaam? - Mijn kinderen waren mijn leven.
Voor hun stond ik 's morgens op.
Dus mijn falen als ouder... - Vind je dat je gefaald hebt als ouder?
Mijn zoon is een psychopaat, en mijn dochter haat me zo, dat ze wegloopt.
Ze gaan me zeker niet 'moeder van het jaar' maken.
Als je kinderen nu hier waren, wat zou je ze dan zeggen?
Ik zou Andrew om vergiffenis smeken omdat ik hem opgegeven heb,
en ik zou mijn dochter zeggen dat ze niet bang moet zijn...
omdat ik een plan heb om haar te beschermen.
En wat is dat plan dan?
Alles staat klaar. Bloemen, kaarsen, een Elvis Costello cd.
En wie heeft de ring? - Hij.
Dus jij gaat op je knie zitten, de vraag stellen,
en dan in zijn zak voelen? - Wat als je zijn sleutelbos pakt?
Dan zal ik die rond mijn vinger moeten wringen.
Xiao-mei, waar heb je zo leren kussen?
Sorry, dat is Penny haar babyfoon.
Hij vangt altijd vreemde frequenties op. - Nee, niet afzetten.
Schuif wat op. Mijn knie zit tegen het dashboard.
Ik zet stoel naar achter. Beter?
O, ja.
Ben je klaar met mijn man?
Goed.
Ik heb een werkje voor jou.
Gaby, kunnen we hier alsjeblieft over praten. Je had me de toestemming gegeven, weet je nog?
Je zei dat ik met iemand moest gaan seksen. - Seks zonder gevoelens, Carlos.
Niet vrijen met de vrouw die ons kind draagt.
En dan? De stand is nu gelijk. Jij had een affaire, en ik ook.
Ik had een reden. Jij was er nooit. Ik was hier Carlos.
Ik deed mijn best om niet egoďstisch te zijn en jouw noden voor te laten gaan.
Moet je zien, ik wou zelfs moeder worden voor jou.
Gaby, je hebt gelijk dat je kwaad op me bent. Dus ik ga naar een hotel
zodat je kan afkoelen. Maar we gaan dit uitpraten.
Vergeet het hotel, Carlos. Huur maar iets.
Mag ik nu ook gaan? Nee, jij mag met het eten beginnen.
Wat?
Jij gaat nergens naartoe zolang mijn baby in jouw buik zit.
Ik weet niet wat dat wilt zeggen, maar de toon bevalt me niet.
Dus denk eraan dat ik jouw bazin ben,
anders worden dit de ergste negen maanden die je al hebt meegemaakt.
Heb je de cheque gehad?
Ja, daar wou ik je over spreken. Heb je even?
Ik ben niet zo iemand die alles kan opkroppen.
Echt? - Dus ik ga m'n hart luchten.
Ik voelde me echt slecht gisteren na ons gesprek in het restaurant.
Dat spijt me echt.
Je deed alsof ik een premiejager was.
En alsof ik alleen naar hier was gekomen om geld af te persen.
Eigenlijk hebben we je eerst getrakteerd, en daarna probeerde je ons af te persen.
Nu doe je het opnieuw, Lynette. Die gemene ondertoon.
Ik wil gewoon het beste voor mijn kind, voor Tom zijn kind.
Als moeder van 80% van de kinderen van Tom, vind ik het niet het beste voor hen
dat je ons aan de grond brengt. - Natuurlijk niet.
Hier.
Ik heb de vrijgave getekend die bij de cheque zat.
En ik vraag niet om bijkomende alimentatie.
Dat is geweldig. Dank je.
Zie je Lynette. Het gaat niet allemaal om het geld.
Zelfs niet een beetje. Het gaat om familie.
Want we zijn nu één grote familie. - Zoiets.
Daarom heb ik al het geld dat jullie me gaven
besteed aan een geweldig huisje op Arden Drive.
Op Arden Drive... aan het winkelcentrum?
De Arden Drive die op vijf minuten van hier ligt?
Het is perfect. Zo kan ik Kayla op elk moment hier afzetten
om met haar broertjes en zusje te spelen. En zo kan ze tijd met haar vader doorbrengen.
En waar ga je van leven? Hoe ga je de huur betalen?
Je hebt hier geen job. - Wat is jouw probleem eigenlijk?
Ik snap het niet. Je kent mij niet.
Je weet niet wat ik kan. En toch altijd maar...
Altijd in de aanval. Daar moet je echt aan werken.
Dit vind ik ervan. Ik vind dat we eraan moeten werken,
want ik wil niet elke Kerstmis ruzie hebben
omdat wij niet met elkaar overweg kunnen.
Ja, dat zou echt jammer zijn.
Ik zei toch dat ze niet thuis zou zijn. Haar auto staat er zelfs niet.
En je zei dat de kluis boven staat?
Verdomme, m'n moeder heeft de combinatie veranderd.
Wacht hier. Ik ben zo terug.
Jij hebt het gedaan.
Jij hebt Melanie vermoord, en hebt je vest op haar lichaam gelegd.
Ik heb het gezien Matthew. De politie heeft de foto's laten zien.
Je was er niet bij. Je weet niet wat er gebeurd is.
Caleb had haar pijn gedaan, en Melanie wou ons daar allemaal voor laten boeten.
En jouw oplossing was je broer laten denken dat hij iemand vermoord had?
En mij dat ook laten geloven? - Wat moest ik anders doen?
Ik wist dat je Caleb niet zou aangeven.
Ik wist dat je hem zou beschermen - Ik zou jou ook beschermd hebben.
Daar durfde ik niet op te rekenen.
Je houdt niet zoveel van mij als van Caleb.
Dat is nooit zo geweest.
Misschien. Maar dat is omdat hij me meer nodig heeft.
Jij gaat zelf je liefde vinden.
Begrijp je het niet? Hij ging alleen van mij liefde krijgen.
Ik weet dat je dat gelooft.
Daarom heb ik ook geprobeerd om het je te vergeven.
En misschien lukt dat nog wel ooit.
Hulpdiensten. Hoe kan ik u helpen.
Ik wil de politie spreken.
Ik zei toch dat ze geld had.
Danielle, ik weet niet wat je van plan bent, maar ik moet je nu spreken.
Geef het op mam. We gaan weg. - Ik bel de politie.
Herinner je je dat meisje nog, Melanie Foster? Matthew heeft haar vermoord.
Ik weet dat je niet wilt dat we samen zijn,
maar dat is het stomste dat ik al gehoord heb.
Zijn moeder heeft me verteld wat er gebeurd is. Het is waar.
We gaan Danielle.
Mam, ga alsjeblieft aan de kant. - Nee, ik heb je broer opgegeven,
en die fout ga ik bij jou niet maken.
Hier hebben we geen tijd voor.
Waar heb je dat vandaan? Wat ben je bezig?
Aan de kant.
Ik wil dat je nu buiten gaat. Hij is een moordenaar.
Zwijg. - Richt dat niet op m'n moeder.
Ik meen het, ga. - Wat heb jij toch?
Ik ga je neerschieten. - Matthew, stop ermee.
Als dat nodig is... om mijn dochter zo ver te krijgen...
Stop. - dat ze ziet wie jij echt bent...
Richt dat niet op mijn moeder. - dan moet dat maar.
Wat ben je bezig? - Doe het.
Stop.
Hoi, ik ben het weer...
Toen je de uitnodiging kreeg dacht ik dat je erop inging,
maar dat zal wel...
een ander gebaar geweest zijn...
Het spijt me dat ik al die berichtjes heb ingesproken en je tijd heb verknoeid.
In deze straat woonde ik...
...en met deze mensen deelde ik mijn leven.
Ik ontmoette ze op de dag dat ze verhuisden.
En ik zag wat ze meebrachten...
...mooie verwachtingen voor de toekomst.
En de hoop op een beter leven...
...niet alleen voor zichzelf, maar ook voor hun kinderen.
Als dat kon, zou ik ze dan waarschuwen voor de toekomst?
Zou ik ze waarschuwen voor het verdriet en het verraad
dat hun te wachten staat?
Nee. Van hieruit,
zie ik genoeg van de weg om te begrijpen hoe ze hem moeten bewandelen.
De kunst is om te blijven bewegen,
en om angst en spijt achter te laten.
Die ons ervan weerhouden om te genieten van onze reis die te snel voorbij zal zijn.
Ja, er zullen nog onverwachte bochten opduiken.
Verrassingen die we niet verwacht hadden.
Maar dat is nu net de bedoeling... Of niet soms?
Ik kwam eens kijken hoe het met je gaat na je grote ontsnapping.
Deze zijn voor jou.
Hoe lief en... onverwacht.
Wil je binnen komen?
Graag.
Vertaling: Stanzo www.nlondertitels.com